Bp Oder: „Wdzięczność to odpowiedzialność”. Zakończenie Jubileuszowej Pieszej Pielgrzymki Gliwickiej na Jasną Górę
W sobotę, 22 sierpnia 2026 roku, u stóp Jasnogórskiego Sanktuarium zakończyła się XXXIV Diecezjalna Piesza Pielgrzymka. Tegoroczne rekolekcje w drodze miały bezprecedensowy, historyczny charakter - wpisały się bowiem w obchody 400. rocznicy cudownej obrony Gliwic przed najeźdźcami oraz dziękczynnego ślubowania gliwiczan z 1626 roku. Centralnym punktem wieczornego dziękczynienia był uroczysty Apel Jasnogórski, podczas którego ordynariusz diecezji gliwickiej, bp Sławomir Oder, zawierzył naszą wspólnotę opiece Matki Bożej i złożył u Jej stóp wyjątkowe wotum dziękczynne.
Ostatni etap pielgrzymki rozpoczął się w Boronowie. Pielgrzymi pokonali tego dnia około 28 kilometrów, idąc przez Konopiska i Częstochowę. Główny nurt tegorocznego pielgrzymowania wyruszył w czwartek, 20 sierpnia, po Mszy Świętej odprawionej w gliwickiej katedrze, zatrzymując się po drodze w Tworogu i Boronowie. Pielgrzymowanie odbywało się pod symbolicznym hasłem „400 lat przy sercu Mamy”.
Na Jasnej Górze do pątników dołączyli licznie przybyli diecezjanie, bliscy oraz duszpasterze, by wspólnie świętować ten wyjątkowy jubileusz. Po uroczystym wejściu grup pod szczyt jasnogórski o godz. 17:00, na Wałach odprawiona została uroczysta Jubileuszowa Msza Święta dziękczynna pod przewodnictwem pasterzy naszej diecezji.
O godzinie 21:00 w Kaplicy Cudownego Obrazu rozpoczął się uroczysty Apel Jasnogórski. Rozważanie wygłoszone przez bpa Sławomira Odera było głęboką i osobistą refleksją nad historią, tożsamością i duchowym znaczeniem wdzięczności we współczesnym świecie.
Bp Oder przypomniał, że przybycie pielgrzymów na Jasną Górę to bezpośrednie dopełnienie ślubu z 1626 roku, kiedy to ojcowie miasta Gliwice, w obliczu śmiertelnego zagrożenia ze strony wojsk najeźdźców, powierzyli miasto Maryi i obiecali coroczne dziękczynienie. „Dzisiaj to my jesteśmy przedłużeniem tamtych dłoni złożonych do modlitwy” – podkreślił biskup, zaznaczając, że to pielgrzymowanie nie jest jedynie pietyzmem wobec historii, ale wypływa z głębokiej potrzeby serc współczesnych wiernych.
Nawiając do nauczania papieża Franciszka, kaznodzieja przestrzegł, że chrześcijanin, który zatracił zdolność dziękowania, zapomina o „języku Boga”. Wskazał, że prawdziwa wdzięczność rozwija się tylko w szlachetnych duszach, a jej najdoskonalszym wzorem i czystym zwierciadłem jest sama Maryja i Jej pełne uwielbienia Magnificat. Wejście do Maryjnej szkoły to szkoła pokory i zaufania, które uczą, że nic nie jest naszą własną samowystarczalnością, lecz wszystko stanowi Bożą łaskę.
Biskup diecezji gliwickiej przytoczył także słowa ks. Maksa Brilke, wypowiedziane w 1926 roku podczas obchodów 300-lecia obrony Gliwic. Tamto ślubowanie wierności Bogu, Kościołowi oraz pasterzom biskup określił mianem testamentu, który obliguje współczesne pokolenia do konkretnego działania. „Wdzięczność to nie jest bierny zachwyt. Wdzięczność to odpowiedzialność” – zaznaczył z mocą bp Oder.
Ta odpowiedzialność, jak wskazał bp Oder, wyraża się w konkretnych zobowiązaniach na co dzień.
Wyjątkowym i symbolicznym momentem Apelu było złożenie w ręce Matki Bożej nowego sztandaru, który został ufundowany przez wiernych diecezji gliwickiej. Sztandar ten stał się widzialnym znakiem miłości, oddania oraz pragnienia trwania w wierze ojców i przekazania jej przyszłym pokoleniom.
Bp Oder złożył w sercu Maryi także codzienne troski diecezjan. Szczególnej opiece polecił osoby starsze, samotne, cierpiące i chorych. Modlił się również za zagubionych, odrzuconych i zmagających się z uzależnieniami. Pasterz prosił także o dar nowych, odważnych powołań kapłańskich i zakonnych wśród młodzieży, by młodzi ludzie potrafili uczynić swoje życie wielką przygodą przyjaźni z Jezusem.
Na progu nowego stulecia pielgrzymowania diecezji gliwickiej, bp Sławomir Oder wezwał wszystkich, aby – wzorem Maryi opisywanej przez św. Jana Pawła II w encyklice Redemptoris Mater – patrzyli na historię i codzienność oczami wiary. Poprosił Jasnogórską Patronkę Gliwic, by uczyła wiernych dziękczynienia, aby pomimo lęków i trudności potrafili każdego dnia wyśpiewywać Bogu swoje własne, wierne Magnificat.
