Pierwsze w 2026 roku spotkanie w ramach cyklu #Wezwani zgromadziło tych, którzy szukają pogłębienia swojej relacji z Bogiem. Gościem wieczoru był mąż, ojciec, diakon stały i teolog dogmatyczny – dk. dr Andrzej Lwowski.
Prelegent rozpoczął konferencję od diagnozy stanu, który jest bliski wielu wierzącym – wewnętrznego napięcia między „ja idealnym” (tym, kim chcielibyśmy być, do czego czujemy się wezwani) a „ja realnym” (tym, kogo widzimy rano w lustrze z naszymi wadami).
– Psychologia mówi o tym napięciu, ale Kościół również nas tego uczy – wyjaśniał dk. Lwowski, przywołując punkt 302 Katechizmu Kościoła Katolickiego. – Stworzenie nie wyszło całkowicie wykończone z rąk Stwórcy. Jest stworzone „w drodze” (in statu viae). To jest o każdym z nas. Jeśli czujesz, że nie dorastasz, to normalne na tym etapie rozwoju.
Główną osią rozważań było przypomnienie fundamentalnej prawdy: każdy człowiek jest wezwany do szczęścia. – To pragnienie ma Boskie pochodzenie. Bóg wszczepił je w serce człowieka, by przyciągnąć go do siebie – mówił prelegent.
Diakon Andrzej obrazowo przedstawił, jak zmienia się definicja szczęścia w ciągu życia człowieka – od grzechotki w rękach niemowlęcia, przez plakaty idoli na ścianach nastolatków, aż po relacje z drugim człowiekiem. Podkreślił przy tym mocno, że Bóg nie jest konkurentem dla naszych ludzkich radości. Małżeństwo, dzieci, pasje – mogą być „szczęściorodne” w Bogu, choć ostatecznym celem i pełnią szczęścia jest Królestwo Niebieskie.
Aby zilustrować, czym jest głęboka, chrześcijańska radość, różna od wesołkowatości, dk. Lwowski przytoczył historię św. Franciszka tłumaczącego bratu Leonowi istotę „Radości Doskonałej”. Nie polega ona na sukcesach, nawróceniu tłumów czy cudownym uzdrawianiu chorych, ale na zachowaniu cierpliwości i pokoju serca w momencie odrzucenia i trudności. To właśnie ten pokój jest papierkiem lakmusowym prawdziwego szczęścia w Bogu.
W ostatniej części konferencji mowa była o narzędziach, które pomagają realizować powołanie do szczęścia: sumieniu i rozeznawaniu. Prelegent przywołał naukę św. Bonawentury o „trzech księgach”, przez które Bóg do nas mówi:
– Nie da się rozeznać inaczej, niż wprowadzając słowo w czyn – podsumował dk. Andrzej, zachęcając zebranych do odwagi w zadawaniu Bogu pytania o własne pragnienia.
Spotkanie zakończyła tradycyjna Adoracja Najświętszego Sakramentu z możliwością spowiedzi i modlitwy wstawienniczej oraz wspólny posiłek w Centrum Gorczyckiego.
Kolejny Bytomski Wieczór Uwielbienia odbędzie się 28 lutego 2026 r. Gościem spotkania będzie ks. Kazimierz Tomasiak, dyrektor Ośrodka Rehabilitacyjnego pw. św. Rafała Archanioła w Rusinowicach.