Paczki i kanapki to tylko pretekst! Jak mądrze pomagać? | diecezjalny podcast Mądra Duchowość odc. 9
- zobacz odcinek 9:
O sensie prawdziwego miłosierdzia z ks. Mariuszem Setlakiem, Kasią Szafraniec i s. Marią Dziedzic CSSE
(kliknij tutaj, aby przejść do YouTube)
- zobacz poprzednie odcinki podcastu - kliknij tutaj
Mogłoby się wydawać, że pomaganie potrzebującym polega wyłącznie na wsparciu finansowym i organizowaniu zbiórek. Tymczasem goście najnowszego odcinka „Mądrej Duchowości” przekonują, że kanapki i paczki to często tylko pretekst do tego, by spotkać się z drugim człowiekiem. W 9. odcinku podcastu rozmawiamy o prężnie rozwijającej się w naszej diecezji Diakonii Miłosierdzia.
Gośćmi najnowszego odcinka są osoby o niezwykle zróżnicowanym doświadczeniu: s. Maria Dziedzic (elżbietanka, przygotowująca się do ślubów wieczystych), Katarzyna Szafraniec (specjalistka ds. BHP, w Diakonii działająca od kilku lat) oraz ks. Mariusz Setlak, Jałmużnik Biskupa Gliwickiego. Ta trójka udowadnia, że miłosierdzie łączy różne stany i powołania, a pomaganie to przestrzeń dla każdego.
Sieć dobra w całej diecezji
Diakonia Miłosierdzia, współpracując z fundacjami, stowarzyszeniami i zakonami, oplata swoją opieką kolejne miasta: Zabrze, Bytom, Gliwice, Tarnowskie Góry i Lubliniec. Jak podkreśla s. Maria, posługujący docierają w luki systemu - tam, gdzie często brakuje już nadziei.
Obecność cenniejsza niż pieniądze
Współczesne miłosierdzie to nie tylko akcje charytatywne. Jak zauważa Katarzyna Szafraniec, prawdziwą sztuką jest zobaczenie potrzebujących w swoim najbliższym otoczeniu - w szkole, w pracy, tuż za ścianą własnego mieszkania. Z kolei ks. Mariusz Setlak dzieli się niezwykłymi historiami z punktu dla osób w kryzysie bezdomności, stawiając mocne pytanie: czy to bezdomni potrzebują nas, czy może my potrzebujemy ich na naszej drodze, by uwrażliwić własne serca?
Źródło w modlitwie
Pomaganie, które nie ma fundamentu duchowego, szybko prowadzi do wypalenia. Goście podcastu przypominają słowa papieża Franciszka: bez adoracji i modlitwy stajemy się jedynie pracownikami socjalnymi. To właśnie bliska relacja z Bogiem pozwala mądrze pomagać i stawiać zdrowe granice.
