„Życie mego życia” - śpiewana Droga Krzyżowa w kościele Chrystusa Króla w Gliwicach
22 lutego o godzinie 19:00 w gliwickim kościele pw. Chrystusa Króla odbyło się wyjątkowe wydarzenie wielkopostne. Zgromadzeni wierni mieli okazję wziąć udział w niekonwencjonalnym nabożeństwie - wyśpiewanej Drodze Krzyżowej zatytułowanej „Życie mego życia”. Było to spotkanie z głęboką sztuką, które, zgodnie z intencją twórców, miało być przede wszystkim wspólną modlitwą i medytacją nad męką Pana Jezusa, a nie tylko zwykłym koncertem.
Na monumentalne dzieło złożyło się 16 muzycznych miniatur - obok czternastu tradycyjnych stacji usłyszeć można było również otwierający cykl prolog zatytułowany „stąd” oraz zamykający go epilog pt. „mało”.
Autorem poruszających rozważań jest ks. Łukasz Libowski. Powstały one z inspiracji naturalnej wielkości rzeźbami stacji Drogi Krzyżowej autorstwa Janusza Olenieckiego, które znajdują się w kościele św. Karola Boromeusza w Opolu. Warstwa tekstowa charakteryzuje się niezwykłym minimalizmem. Jak podkreśla sam autor, tekst jest otwarty, wręcz „nagi”, celowo pozbawiony interpunkcji oraz wielkich liter, co ma pozwolić każdemu słuchaczowi na w pełni osobistą interpretację usłyszanego słowa.
Umuzycznienia tych wymagających form poetyckich podjął się ks. Daniel Nowak. Aby przybliżyć muzykę do ludzkich serc i ułatwić medytację, kompozytor wplótł w utwór cytaty ze znanych dzieł muzycznych. W efekcie powstała kompozycja niezwykle liryczna, stanowiąca doskonałe tło do wielkopostnej zadumy.
W kościele Chrystusa Króla dzieło to zabrzmiało w znakomitej obsadzie. Wokalnie zaprezentowali się: Aleksandra Golombek (sopran), Sabina Olbrich-Szafraniec (sopran), Magdalena Spytek-Stankiewicz (mezzosopran) oraz wokaliści śpiewający barytonem: Benedykt Szostok, Szczepan Szostok i Adam Wrazidło. Śpiewakom towarzyszyli utalentowani instrumentaliści: Adam Markwica grający na wiolonczeli oraz kompozytor, ks. Daniel Nowak, który zasiadł przy fortepianie.
Jak zgodnie opisują słuchacze mający styczność z tym dziełem, wydarzenie jest zjawiskiem rzadko spotykanym, niezwykle głębokim i przejmującym. Otwarta i niekonwencjonalna forma wymaga od odbiorcy aktywnego słuchania, dzięki czemu tekst może w pełni rezonować w duszy. Połączenie wielu dziedzin sztuki - czerpiącej z rzeźby poezji oraz przepięknej muzyki - stworzyło prawdziwą duchową ucztę, od której, w opinii uczestników, z zachwytu i wzruszenia dosłownie „dech zapiera”.
Wydarzenie w Gliwicach było nie tylko pięknym świadectwem wiary wyrażonej przez sztukę, ale przede wszystkim doskonałą okazją do tego, by w czasie Wielkiego Postu w nowy i poruszający sposób zatrzymać się przy tajemnicy krzyża.
